Mister Blue

Las een bericht over een storing bij ING op tweakers, eronder heel veel commentaar erop. Een paar uur later bleek het DDOS aanval te zijn en de commentaren onder dat nieuws bericht hadden weer een heel andere insteek. En eigenlijk was het schrijven en lezen van commentaren op het eerste bericht totale tijdverspilling.
Dit gebeurd wel vaker, tijd verspillen door verkeerde aannames en speculaties. Het reguliere nieuws volg ik dan ook niet meer. Er moest een nieuwe Paus komen en ik kan me voorstellen dat het nieuws vol stond met allerlei analyse’s over wie het zou worden. Als de keuze eenmaal gemaakt is, hebben al die speculaties totaal geen waarde meer. Dus waarom had ik er naar moeten kijken en luisteren?
En dus probeer ik pas achteraf te weten te komen wat er gebeurd in de wereld en dat scheelt heel wat ruis.
Het risico bestaat wel dat ik iets belangrijks mis, iets dat invloed op mij heeft of iets waar ik op zou willen reageren. Ik probeer daar wel alert op te zijn, maar tot nu toe nog niet iets tegengekomen waar ik te laat achter kwam.
Ik merk nu dat ik wat meer rust in mijn hoofd heb en me beter kan focussen op zaken die ik zelf belangrijk vind. Ook weer een invulling van het gezegde: less is more.

Dit weekend weer alles aan elkaar geknoopt. De tv, upc horizon, av receiver en de ps3. Gaat lekker makkelijk nu alles digitaal is, maar de laatste meters zijn weer analoog: de speakers. Acht speakers aansluiten met aansluitingen die we 40 jaar geleden ook hadden en het dan nog overzichtelijk houden… Ik heb zitten piekeren hoe ik de satteliet speakers ga plaatsen, maar nu besloten die gewoon niet te doen. Voor die keer dat ik een leuke film wil kijken met volledige geluidservaring plaats ik ze tijdelijk en zet ze weer weg erna. Ja het is wat extra werk, maar de speakers dicteren niet meer mijn huis inrichting.

Alles digitaal is trouwens niet overal een verbetering. Om tv te kijken heb ik nu twee apparaten nodig en als het via de receiver moet zelfs drie. Met de harmony zet ik alles wel met een enkele knop aan, maar dan zit ik nog een halve minuut te wachten tot alles aan is en ik beeld heb. Inderdaad, net als 40 jaar geleden toen we moesten wachten tot de buis warm is. En ik moet anderen altijd wel even uitleggen hoe ze de afstandbediening moeten gebruiken.

Zit me weleens af te vragen in welke mate we echt meer genieten nu. Ik heb sinds 1990, praktisch om de twee jaar oranje uitgeschakeld zien worden op een voetbal toernooi en het voelt rot op elke resolutie. En aan de andere kant denk ik dat de mensen die de maanlanding op hun zwart wit tv zagen meer het gevoel hadden dat de mensheid grenzen aan het verleggen was, dan wij die een science fiction film bekijken met knallende speakers om ons heen.

Maar wie weet, koop ik toch een 4K tv voor het wk van volgend jaar. Als oranje verliest is de resolutie misschien hoog genoeg om te dan toch te genieten van mooie mensen op de tribune in Brazilie.

De afgelopen week heb ik heel veel spullen weg gedaan en mijn huis is langzaam maar zeker leger aan het worden. En wat mij een beetje verraste is dat het er steeds luxer uit begint te zien en aan te voelen.

Het is de Macbook Air die de gedachte in mijn hoofd geplant heeft dat minder ook beter is. Het is een luxe apparaat, juist doordat het minder kan en het ontwerp daardoor zo simpel word.

Die aanpak in huis pakt het zelfde uit. Hoe minder hoe beter. Maar net als bij de Macbook is het moeilijker als je het minder breed hebt. Je doet iets weg, maar wat als je het achteraf wel nodig hebt en dan niet genoeg geld om het aan te schaffen? Dus bewaren we zoveel mogelijk, ook al wordt het maar een enkele keer per jaar gebruikt.

Ik kan me nu wat meer veroorloven, dus ik kan nu ook meer en duurdere dingen weg doen. Toch een andere manier van luxe te definiëren.